تبلیغات
جالبترین خبر دیجیتال - مطالب درسا م

آیفون ایکسِ گران اما زیبا را از این زاویه ببینید



اگر امروز تصمیم به خرید آیفون ایکس دارید، باید به «هزینه کَرد» برای لوازم جانبی اما ضروری آن نیز فکر کنید.

 آیفون ایکس 64 گیگی 999 دلار و 256 گیگی نیز 1149 دلار قیمت دارد. اما در کنار آن باید برای «اپل کِر» به عنوان سرویس مخصوص پشتیبانی 199 دلار، برای شارژر سریع با سیم 29 واتی 49 دلار، برای کابل لایتنینگ به یو اس بی تایپ سی 1 متری 25 دلار و 2 متری 35 دلار و برای ایرپاور یا همان شارژر بی سیم که 2018 می آید نیز بین 99 تا 149 دلار بپردازید.

بنابراین دست کم 1371 دلار برای مدل 64 گیگی و 1581 دلار برای مدل 256 گیگی باید هزینه کنید.

همچنین هزینه تعویض اسکرین 279 دلار و برای سایر خرابی‌ها تا 549 دلار بپردازید.

مشخصات فنی آیفون ایکس در یک نگاه:

دیزاین تمام شیشه‌ای / نمایشگر اولد 5.8 اینچی سوپررتینا / فناوری تشخیص چهره فیس آی دی / دوربین جلوی 7 مگاپیکسلی مجهز به فناوری TrueDepth / استاندارد ضد آب و غبار IP67 / دو دوربین 12 در پشت گوشی / فناوری شارژ بی سیم / تراشه قدرتمند A11 Bionic / حافظه 64 یا 256 گیگی

با همه این اوصاف حالا می توانید با دو دو تا چهارتا کردن، تصمیم به خرید بگیرید.

 


  • آخرین ویرایش:پنجشنبه 11 آبان 1396
نظرات()   
   

مهار الکترون‌های در حال عبور از صفحه گرافن با همکاری دانشمند ایرانی


محققان دانشگاه "راتگرز" با همکاری مسعود رمضانی‌مسیر دانشمند ایرانی دانشگاه تگزاس موفق شدند روشی برای مهار الکترون‌های در حال عبور از صفحه گرافن بیابند. 

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس، گرافن یک لایه کربن به ضخامت یک اتم است که قابلیت رسانایی آن بهتر از مس است و برای دستگاه‌های الکترونیکی بسیار کارآمد است؛ اما با یک نقص قابل توجه، الکترونی که از درون آن عبور می‌کنند نمی‌توانند متوقف شوند.

 

حال محققان دانشگاه راتگرز به راهکاری برای به دام انداختن این الکترون‌ها دست یافته‌اند که می‌توانند الکترون‌های فوق سریع را نیز با مصرف انرژی بسیار کم مهار کنند.

 

"اوا آندری"(Eva Andrei) یکی از محققان این پروژه گفت: با این روش ما می‌توانیم به صورت الکتریکی، الکترون‌ها را در صفحه گرافن نگه داریم.

 

وی افزود: پیش از این امکان چنین کاری وجود نداشت و عده‌ای معتقد بودند نمی‌توان با استفاده از گرافن سوئیچ‌هایی مشابه ترانزیستورها تولید کرد؛ زیرا جریان الکترون در آن قابل هدایت نیست.

 

آندری خاطرنشان کرد: با وجود آنکه استحکام و رسانایی گرافن بسیار بیشتر از فولاد است، اما زمانی که یک الکترون با سرعت بالا به صفحه گرافن برخورد می‌کند، هیچ تغییری در سرعت و جهت حرکت آن اتفاق نمی‌افتد؛ اما اگر بتوان مانعی بر سر راه آنها ایجاد کرد، می‌توان آنها را کنترل کرد.

 

تیم تحقیقاتی با استفاده از یک میکروسکوپ فوق پیشرفته موفق شدند یک میدان ولتاژی در سطح گرافن ایجاد کنند که یک میدان اعمال نیرو حول الکترون‌های عبوری ایجاد می‌کند که با تغییر ولتاژ می‌توان بر روی روند حرکتی آنها تاثیر گذاشت.

 

در مرحله بعد می‌توان با تعبیه نانوسیم‌های فوق نازک بر روی صفحه گرافن ولتاژ را کنترل کرد.

 

با استفاده از این روش، نه تنها امکان تولید نانوترانزیستور با استفاده از گرافن وجود دارد، بلکه می‌توان ابرخازن، سیم‌های فوق‌العاده کم‌مقاومت و آمپلی‌فایرهای فوق سریع نیز تولید کرد.

 

اضافه شدن ترانزیستورهای گرافنی می‌تواند انقلابی در تمام محصولات الکترونیکی تولید شده با این ماده نظیر حسگرهای فوق حساس زیستی و شیمیایی، فیلترهای گرافنی و دستگاه‌های گرافنی تصفیه آب ایجاد کند.

 

گرافن (Graphene) نامِ یکی از آلوتروپ‌هایِ کربن است. متشکل از لانه زنبوری SP2 و همچنین گرافین (به انگلیسی: Graphine) نامِ یکی از آلوتروپ‌هایِ کربن است. متشکل از SP+SP2 هیبریدیزه شده؛ البته گرافین و گرافن را نباید با هم اشتباه گرفت. اما خواص آن‌ها آن قدر به هم مشابهند که به جای هم به کار می‌روند.

 

در گرافیت (یکی دیگر از آلوتروپ‌هایِ کربن)، هر کدام از اتم‌هایِ چهارظرفیتیِ کربن، با سه پیوندِ کووالانسی به سه اتمِ کربنِ دیگر متصل شده‌اند و یک شبکه گسترده را تشکیل داده‌اند. این لایه خود بر رویِ لایه‌ای کاملاً مشابه قرار گرفته‌ است و به این ترتیب، چهارمین الکترونِ ظرفیت نیز یک پیوندِ شیمیایی داده‌ است، اما پیوندِ این الکترونِ چهارم، از نوعِ پیوندِ واندروالسی است که پیوندی ضعیف است. به همین دلیل لایه‌هایِ گرافیت به‌راحتی بر رویِ هم سر می‌خورند و می‌توانند در نوکِ مداد به کار بروند. گرافین ماده‌ای است که در آن تنها یکی از این لایه‌هایِ گرافیت وجود دارد و به عبارتی چهارمین الکترونِ پیوندیِ کربن، به عنوان الکترونِ آزاد باقی‌مانده‌است.

 

مسعود رمضانی‌مسیر، محقق ایرانی دانشگاه تگزاس نیز در این پروژه همکاری داشته است و نتایج این تحقیق نیز در مجله  Nature Nanotechnology منتشر شده است.

 


  • آخرین ویرایش:پنجشنبه 11 آبان 1396
نظرات()   
   
چهارشنبه 10 آبان 1396  08:13 ب.ظ
توسط: درسا م

گل‌ها با زنبورها حرف می‌زنند!



محققان دریافته‌اند که گل‌ها از عامل بصری برای جذب گرده‌افشان‌ها استفاده می‌کنند. گل‌ها در واقع با ایجاد یک هاله آبی در اطراف خود به حشرات و مخصوصا زنبورها علامت می‌دهند. 

 به نقل از تک تایمز، گلها از عوامل بصری برای جذب گرده‌افشان‌ها استفاده می‌کنند. آنها توسط دستکاری نور و با ایجاد یک هاله نور آبی رنگ یک راهکار برای جذب زنبورها به وجود آورده‌اند.

 

انسان نمی‌تواند به راحتی این هاله آبی رنگ را شناسایی کند، اما گاهی اوقات می‌تواند آن را در گل‌هایی با رنگدانه‌های تیره مانند لاله‌های سیاه مشاهده کند.

 

تحقیقات جدید جزئیات روشی را که بعضی گل‌ها تلاش می‌کنند تا توسط گرده افشان‌ها دیده شوند، توضیح می‌دهد. این مطالعه که توسط محققانی از دانشگاه کمبریج، موسسه "آدولف مرکل" و باغ گیاه شناسی سلطنتی "Kew" انجام شده، دریافته است که برخی از گل‌ها دارای نانوساختارهایی روی گلبرگ‌های خود هستند که اثر نورپردازی ظریفی را به وجود می‌آورند و گرده افشان‌هایی مانند زنبورها را به خود جذب می‌کنند.

 

این نانوساختارها ذرات نور را به سایه روشن اشعه ماورای بنفش و به رنگ آبی پراکنده می‌کنند. هنگامی که آنها از یک زاویه مشخص با نور برخورد می‌کنند، به دلیل سایه روشن رنگی، یک اثر بصری به نام "هاله آبی" ایجاد می‌کنند.

 

هاله‌های آبی با چشم غیر مسلح به سادگی قابل رؤیت نیستند. با این حال، به نظر می‌رسد برای حشرات گرده‌افشان قابل مشاهده است.

 

دانشمندان توانستند هاله آبی را شبیه‌سازی کنند تا اثرات آن را روی زنبورها بررسی کنند. آنها با قرار دادن یک گل مصنوعی که هاله آبی تولید می‌کرد، دیدند که زنبورها می‌توانند این هاله را ببینند. در واقع، زنبورها به هاله آبی پاسخ دادند و آن را به عنوان یک سیگنال برای مکان‌یابی گل‌ها در نظر گرفته و علامت ‌گذاری کردند.

 

نتایج آزمایش با زنبورها نشان می‌دهد که این هاله‌های آبی در واقع آنها را قادر به سریع‌تر یافتن گل‌ها می‌کند. به عبارت دیگر، گل‌ها برای ارتباط با گرده افشان‌های خود تکامل یافته‌اند.

چشم انسان گاهی اوقات می‌تواند هاله آبی رنگ را در گل‌های با رنگدانه‌های تیره شناسایی کند.

 

شگفت آور است که زنبورها می‌توانند گل‌های دارای هاله آبی را با گل‌هایی که فاقد آن هستند، حتی اگر دو گل یکسان باشند، تمیز دهند.

 

"ادویگ مویرود" از گروه علوم گیاهی کمبریج و نویسنده اصلی این تحقیق، گفت: بر خلاف ما، زنبورها توانایی سلول‌های گیرنده نور ماوراء بنفش را در طیف دید خود بهبود داده‌اند.

 

یک سلول گیرنده نور (photoreceptor) نوع خاصی از سلول موجود در شبکیه است که قادر به انتقال نور فضا است. اهمیت بیولوژیکی فتوریسپتورها این است که آنها نور (تابش الکترومغناطیس قابل مشاهده) را به سیگنال‌هایی تبدیل می‌کنند که می‌توانند فرایندهای بیولوژیکی را تحریک کنند.

 

برای مشخص شدن بیشتر، پروتئین‌های فتوریسپتور در سلول، فوتون‌ها را جذب کرده و موجب تغییر در پتانسیل غشاء سلولی می‌شوند.

 

محققان پس از مطالعه بیشتر نانوساختارها، متوجه شدند که این ساختارها در حقیقت کاملا نامنظم و متناقض و دارای اختلال هستند.

 

اگر چه اعتقاد اولیه این بود که این اختلال، محصول تکامل است، اما محققان دریافتند که این چیزی است که به گل کمک می‌کند تا عوامل بصری تولید کند.

 

پروفسور "بورلی گلوور" از باغ گیاه ‌شناسی کمبریج، نویسنده ارشد این مطالعه گفت: این یک شگفتی واقعی بود که کشف کردیم این اختلال، باعث ایجاد سیگنال نوری مهمی است که اجازه می‌دهد زنبورها بتوانند گل‌ها را بهتر و آسان‌تر پیدا کنند.

 

علاوه بر این، یافته‌های محققان نشان می‌دهد که گل‌ها نانوساختارها را چندین بار و به طور مستقل از یکدیگر تکامل بخشیده‌اند، اما در عین حال به ایجاد یک عامل بصری مشابه نیز دست یافتند و در نهایت از آنها برای ارتباط با گرده افشان‌ها استفاده کردند.

 

این مطالعه در مجله Nature منتشر شده است.


  • آخرین ویرایش:پنجشنبه 11 آبان 1396
نظرات()   
   
چهارشنبه 10 آبان 1396  08:13 ب.ظ
توسط: درسا م



علت 3بعدی بودن جهان هستی کشف شد



تیمی از محققان بین‌المللی در یک تحقیق موفق شدند به این سوال اساسی که چرا ما جهان پیرامون خودمان را سه‌بعدی می‌بینیم، پاسخ دهند. 

به نقل از گیزمگ، یکی از موضوعاتی که بین عوام پذیرفته شده است، سه‌بعدی بودن جهان است. اما این موضوع در تئوری به هیچ عنوان یک اصل پذیرفته‌شده محسوب نمی‌شد و این سوال مطرح می‌شود که چرا جهان چهار، پنج و یا حتی 11 بعد ندارد؟ پاسخ به این سوال یکی از چالش‌برانگیزترین موضوعات برای محققان بوده است.

 

حال تیمی از محققان و فیزیکدانان بین‌المللی در دانشگاه "وندربیلت"(Vanderbilt) در یک تحقیق پنج ساله به یک نظریه دست یافته‌اند که توضیح می‌دهد چرا جهان پیرامون ما سه‌بعدی است و بعلاوه به بسیاری از سوالات دیگری که بدون پاسخ مانده‌ بودند، پاسخ می‌دهد و اساس کار آن بر مبنای "تونل شارش"(Flux tube) است. در فضا به ناحیه‌ای که خطوط میدان مغناطیسی و انرژی در آن متراکم‌تر از نقاط پیرامونی است "تونل شارش" می‌گویند. به علاوه این مناطق دارای رشته‌های انعطاف‌پذیری از انرژی هستند که ذرات را در کنار هم نگاه می‌دارند و در ابتدای خلقت سبب کنار هم قرار گرفتن کوارک‌ها و آنتی‌کوارک‌ها شده‌اند تا اولین جفت در جهان هستی شکل بگیرد.

 

تونل‌های شارش پدیده‌ تازه‌ای محسوب نمی‌شوند، اما فیزیکدانان دریافته‌اند که با انرژی‌دهی به آنها می‌توان بسیاری از سوالات موجود را در رابطه با اینکه چرا جهان پیرامون ما به این شکل دیده می‌شود، پاسخ داد.

 

در روزهای ابتدایی خلقت جهان یک ابر پرحرارت بی‌شکل بود که محققان آن را پلاسمای "کوارک-گلوئون" می‌نامند.

 

این ابر داغ با داشتن حجم زیادی از ذرات بنیادی در فاصله بسیار کم و متراکم، تونل‌های شارش متعددی ایجاد کرد که بسیاری از آنها در پی ایجاد واکنش بین ماده و پادماده از بین می‌رفتند، اما برخی از آنها می‌توانستند مقاومت بیشتری داشته باشند.

 

زمانی که تونل‌های شار بتوانند باقی بمانند و ذرات در مسیر درست حرکت کنند، این تونل‌ها به یک گره تبدیل‌ می‌شوند که اگر این گره‌ها به هم متصل شوند و شبکه‌ای پایدار را تشکیل دهند، به سرعت جهان اولیه را تشکیل می‌دهند.


این موضوع یک نظریه قدیمی را نیز تایید می‌کند که در آن اشاره شده است که در لحظات ابتدایی هستی در مدت زمان یک تریلیونیوم ثانیه جهان از اندازه‌هایی در حدود یک پروتون به یک گریپ‌فروت رسید و سپس به ابعاد بسیار بزرگی گسترش یافت و این گسترش با سرعت بسیار کمتری همچنان ادامه دارد اما به دو سوال در این زمینه پاسخ داده نشد:

 

1- چه چیزی سبب این گسترش ناگهانی شد؟

 

2- چرا سرعت این گسترش به مرور زمان کاهش یافت؟

 

زمانی که تیم تحقیقاتی میزان انرژی موجود در گره‌ها را محاسبه کردند، توانستند به این دو سوال پاسخ مناسبی بدهند.

 

" توماس کفارت"(Thomas Kephart) یکی از محققان این پروژه گفت: شبکه تونل شارش هم انرژی مورد نیاز برای گسترش هستی را فراهم کرده است و هم با بررسی آن می‌توان دلیل توقف گسترش هستی را تشخیص داد.

 

وی افزود: زمانی که جهان شروع به گسترش کرد، پس از مدتی شبکه تونل شارش دچار گسستگی شد و به همین دلیل منبع انرژی که قدرت گسترش را داشت، کم‌کم نابود شد.  

 

براساس نظریه گره‌ها، گره‌ها فقط می‌توانند در سه‌بعد وجود داشته باشند و زمانی که برای ایجاد بعد چهارم در آنها تلاش می‌شود، به طور کامل از هم می‌پاشند و نابود می‌شوند و این به این معنی است که در طی لحظات ابتدایی تونل‌های شارشی که به گره‌ تبدیل شده‌ بودند، علاوه بر تامین انرژی گسترش، ساختار ظاهری آن را نیز تعیین کرده‌اند و به همین دلیل جهان سه‌بعدی شده است و دیگر ابعاد بسیار ناچیز و تقریبا غیرقابل کشف و رصد شده‌اند.

 

در حالی که این نظریه قطعا جذاب است، هنوز کار در حال پیشرفت است. محققان می‌گویند قبل از این که بتوان این ایده را به درستی ارائه کرد، باید آن را توسعه داد تا بتوانند پیش‌بینی‌های قابل آزمون در مورد طبیعت جهان را انجام دهند.                                                                 

نتایج این تحقیق در نشریه  European Physical Journal C منتشر شده است.

 


  • آخرین ویرایش:پنجشنبه 11 آبان 1396
نظرات()   
   
چهارشنبه 10 آبان 1396  08:11 ب.ظ
توسط: درسا م



پوست ما دارای حافظه است!


یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که ایجاد جراحت و زخم و هر گونه آسیب در بدن که به بروز التهاب منجر می‌شود، توسط سلول‌های بنیادی در پوست به خاطر سپرده شده و دفعه بعد در صورت بروز هر گونه جراحتی، از آن حافظه و اطلاعات برای ترمیم هر چه سریع‌تر زخم استفاده می‌شود. 

به نقل از ساینس آلرت، با وجود اینکه سلول‌های بنیادی دارای قابلیت تشکیل حافظه مانند مغز نیستند، این تحقیق نشان داده است که این سلول‌ها به طرز شگفت انگیزی از تجربیات گذشته برای بهبود زخم در آینده استفاده می‌کنند. 

 

در حقیقت این توانایی می‌تواند نتیجه منفی نیز داشته باشد.

 

محققان دانشگاه راکفلر در نیویورک می‌گویند: در این پژوهش ما برای اولین بار توانستیم شواهدی در مورد این‌که پوست می‌تواند خاطراتی از واکنش التهابی را ثبت کند، ارائه کرده‌ایم.

 

این پژوهش می‌تواند به متخصصان کمک کند تا درک خود را از این پروسه ارتقا داده و درمان‌هایی را برای طیف وسیعی از مشکلات ارائه دهند.

 

" الین فاچز" یکی از محققان این پژوهش می‌گوید: " این خاطرات به پوست کمک می‌کند تا با افزایش پاسخ به التهاب، یکپارچگی خود را حفظ کند؛ این امر یکی از ویژگی‌های مهم در بهبود زخم پس از آسیب است."

 

با این وجود، این حافظه همچنین می‌تواند اثرات مضری مانند کمک به عود بیماری‌های التهابی خاص مانند پسوریازیس داشته باشد.

 

در پسوریازیس که در آن چرخه زندگی سلول‌های پوستی سرعت یافته و موجب پوسته پوسته شدن و خارش پوست می‌شود، یافته‌های جدید می‌توانند برای کشف راهی جهت کاهش سرعت واکنش سریع پوست و کنترل مشکل مورد استفاده قرار گیرند.

 

ما مدتهاست بر این باوریم سیستم ایمنی بدن حوادث التهابی را ثبت می‌کند تا بدن بتواند دفعه بعد بهتر برای مقابله با مشکلات آماده شود و به نظر می‌رسد که پوست نیز دارای مکانیزم مشابهی است.

 

آزمایشات انجام شده بر روی موش‌ها نشان می‌دهد که جراحاتی که بر روی پوستی که قبلا آسیب دیده ایجاد می‌شوند، با سرعتی دو برابر نسبت به قبل ترمیم می‌شوند، حتی اگر التهاب اصلی در حدود 6 ماه قبل (معادل 15 سال در انسان‌ها) بوجود آمده باشد.

 

نتایج نشان می‌دهند که این سلول‌های مقاوم شده برای نبرد، در صورت بروز مجدد زخم در آینده، سرعت بهتری در ترمیم آن خواهند داشت.

 

آزمایش‌های بیشتر نشان داد که التهاب موجب تحریک فرآیندی می‌شود که در آن ژن‌های خاصی درون کروموزوم‌های سلولی قابل دسترس‌تر شده و در آن حالت می‌مانند، بنابراین سریعتر می‌توانند برای التهابات آینده فعال شوند.

 

به طور خاص، ژن Aim2، برای کل این پروسه مهم شناخته شده و از طریق فعال شدن پس از بروز التهاب اول، به سرعت می‌تواند قدرت سلول‌های بنیادی را در سفر بعدی خود ارتقاء دهد.

 

این پژوهش در Nature منتشر شده است.


  • آخرین ویرایش:پنجشنبه 11 آبان 1396
نظرات()